bestnyescorts.com Manhattan Escorts NYC naughty

Reliëf Blogs

Digiwerk

Bij Reliëf gaat het werk dóór. Wel anders dan voor de coronacrisis. Stafmedewerker Wout Huizing geeft een inkijkje in zijn werkweek, fragmenten die vooral getekend worden door digitaal overleg en trainen.

Wie mij een jaar geleden had voorspeld hoe mijn afgelopen werkweek er uit zou zien, had ik niet geloofd: 12 online meetings van in totaal bijna 40 uur achter het beeldscherm voor overleg, training en supervisie. Het zou voor mij ondenkbaar zijn geweest en ik zou vast gereageerd hebben met ‘dat nooit’. Ik ben niet zo van het digitale en geniet van de face-to-face ontmoetingen. Dat supervisie of training via beeldbellen mogelijk zou zijn, had ik met een ferm woord tegengesproken.

Maar nu zijn we een jaar verder. De wereld is veranderd en ik blijkbaar ook… Het werken met Microsoft Teams en Zoom gaat me steeds beter af. En wat ik vooral merk: het hindert me steeds minder. Het blijkt – zoals in de afgelopen week – heel goed mogelijk om prachtige momenten met mensen mee te maken.

Lees meer…

Zorg ontvangen; een hele kunst…

Afgelopen week mocht ik een middag en een ochtend meelopen op een afdeling van een verpleeghuis waar met name oudere mensen met dementie verblijven. Het was de bedoeling dat ik zo objectief mogelijk zou opschrijven wat ik zag en hoorde. Deze observaties zal ik vervolgens uitwerken in een aantal zogenaamde ‘beelden’ die het team met elkaar gaat bespreken. Op basis hiervan zullen ze gezamenlijk vaststellen welke aspecten van de dagelijkse zorg goed gaan en wat er eventueel nog valt te verbeteren. Hierbij gaat het met name over de omgang met de bewoners en met elkaar.

Aangezien het een verpleeghuis betreft in de randstad, en ik zelf in Friesland woon, logeerde ik een nachtje bij mijn oudste dochter die in het westen van het land woont en werkt. Dat was natuurlijk een bonus en we verheugden ons er beiden op. We vonden het grappig dat de rollen nu werden omgedraaid; zij zorgde voor mij in plaats van andersom. Zo had ze de logeerkamer netjes in orde gemaakt en ’s avonds had ze heerlijk gekookt.

Lees meer…

Wat is waar?

Ook vandaag was ik weer in een digitaal zoomzaaltje met twaalf betrokken zorgprofessionals die vrijwillig en in hun eigen tijd aanschoven voor een online moreel beraad over de vraag wel of niet vaccineren. Er spelen in zo’n groep verschillende argumenten in het voor of tegen; we verkennen de verantwoordelijkheid, de gezondheidsrisico’s en in deze groep ook de rol van Gods voorzienigheid in deze kwestie.

Ach, ethische afwegingen zijn mijn vak, dat vind ik niet zo spannend. De meest ingewikkelde kwestie in deze moreel beraden ligt op een ander vlak:  Er zit altijd wel iemand in de zaal die een filmpje heeft gezien van een arts met veel ervaring die waarschuwt voor de kwalijke gevolgen van het vaccin. Of iemand die zich zorgen maakt over de betrouwbaarheid van de informatie die over het vaccin naar buiten wordt gebracht: “ja, ze zeggen dat er geen virus in het vaccin zit.” Lees meer…

Blijf hoopvol!

We zijn beland in de tweede golf van de coronacrisis. In de zorg heerst een bedrukte sfeer. We waren in de eerste golf vooral bezorgd om cliënten en patiënten die van onze zorg afhankelijk zijn. Wat een pijn heeft het isoleren van mensen en het sluiten van zorginstellingen voor bezoek met zich meegebracht. Wat een leed heeft het uitstellen van onderzoeken en behandelingen veroorzaakt. Dat speelt nog steeds. Maar er is iets bij gekomen, zo is me duidelijk geworden uit de rondgang onder zorgbestuurders en zorgprofessionals. De zorgprofessionals staan onder grote druk. Velen van hen moeten inspringen voor collega’s die er niet kunnen zijn. Door ziekte, het wachten op de uitslag van de test of omdat ze in quarantaine moeten. Bovendien vraagt de praktische zorgverlening om veel extra tijd, voor het omkleden of het nemen van extra hygiënemaatregelen.

Lees meer…