„Over onze pleinen, onze straten en onze steden is een dichte duisternis gekomen”, zei paus Franciscus in een speciale Urbi et Orbi. “Die duisternis heeft alles gevuld met een oorverdovende stilte en een beangstigende leegte: je voelt het in de lucht, je merkt het in de gebaren, de blikken laten het zien. We ontdekken dat we bang zijn en ons verloren voelen.”

Wat ons door de uitbraak van het Corona-virus overkomt is ongekend. Meer dan ooit zijn we bewust gemaakt van onze kwetsbaarheid. Wij maken ons zorgen over ons zelf maar vooral ook over onze geliefden die door ouderdom of ziekte extra kwetsbaar zijn. Naast zorg haalt deze crisis ook veel goeds naar boven: aandacht voor elkaar, solidariteit en een ongelooflijke inzet van zorgprofessionals. Als bestuur en leden van het verenigingsbureau gaan onze gedachten voortdurend uit naar al de mensen in de zorg die zich voor steeds grotere uitdagingen zien gesteld. Het opschalen van voorzieningen, het blootstellen van zorgverleners aan besmettingen, tal van ingrijpende keuzes die worden gemaakt en nog veel zwaardere keuzes die in de komende tijd moeten worden gemaakt.

Het raakt ons als we horen dat mensen moeten sterven zonder dat hun geliefden aanwezig kunnen zijn. Het beroert ons als we horen dat partners en kinderen niet hun familielid mogen bezoeken in het verpleeghuis of de instelling voor mensen met een verstandelijke beperking of een psychiatrische kwetsbaarheid. Het is pijnlijk om te horen dat er 40.000 mensen zijn die niet eens een huis hebben om ‘in thuis te blijven’. De menslievende fundamenten van de zorg worden getest. Anderzijds is het ontroerend om te zien, te horen en te lezen hoe zorgverleners in deze bizarre omstandigheden op vindingrijke wijze zoveel mogelijk de menselijkheid van ieder mens proberen te bevestigen.

We weten dat we deze crisis alleen met de grootst mogelijke saamhorigheid het hoofd kunnen bieden. Ik citeer met grote instemming opnieuw paus Franciscus: “We beseffen meer dan ooit hoezeer onze levens verweven zijn met en ondersteund worden door gewone mensen die niet in de koppen van kranten en tijdschriften verschijnen of op de grote catwalks van de nieuwste show. Mensen die zonder enige twijfel beslissend zijn in deze dagen: artsen, verpleegkundigen, mensen in de supermarkt, schoonmakers, zorgverleners, vervoerders, de veiligheidsdiensten, vrijwilligers, geestelijk verzorgers en religieuzen en zo veel anderen die hebben begrepen dat niemand zichzelf kan redden.’’ We zijn diep onder de indruk van al dit werk buiten de schijnwerpers.

Graag wensen wij u kracht, moed, geloof hoop en liefde toe vandaag en in de weken die voor ons liggen. Onze gebeden gaan uit naar allen die ziek zijn, speciaal naar hen die vechten voor hun leven. En naar u allen die met zoveel inzet en motivatie zich inzet om er te zijn voor mensen in nood.

Namens het bestuur en de medewerkers van Reliëf,

Thijs Tromp, directeur