“Zodra iemand met een hulpvraag komt, is het volgens de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) belangrijk dat beroepskrachten een verbintenis aangaan met het netwerk van de hulpvrager (en niet alleen met het individu). Als beroepskrachten van meet af aan een team vormen met naasten en vrijwilligers, kunnen zij de hulpvraag als een gezamenlijke opdracht beschouwen. Eenieder neemt een verantwoordelijkheid in de zorg op zich, vanuit andere rollen. Het bewustzijn groeit dat radicale veranderingen nodig zijn. Daar horen dan wel maatregelen bij die mensen ook echt in staat stellen om anders te leven en anders te zorgen” – aldus het RVS-advies Anders leven en zorgen. Hoewel het schreeuwende personeelstekort de aanleiding voor het rapport vormde, draagt samenwerken met een netwerk vooral bij aan kwaliteit van leven en een betekenisvolle relatie met familie en naasten.
Hoe organiseren jullie de inzet van vrijwilligers? Wat werkt? Wat is de voedingsbodem voor een goede samenwerking tussen mensen met een beperking, hun netwerk, vrijwilligers, zorgprofessionals en kerken? Hoe kunnen we deze verbindingen versterken en faciliteren? Vragen die we graag samen met zorgorganisaties verkennen.
Er is al een Gids-Verbindend-werken; de aspecten die daarin genoemd worden (zoals behoefte aan eigen regie, aan duidelijke richtlijnen, vast aanspreekpunt) gebruiken we als uitgangspunt voor ons waarderend onderzoek.
Wil je samen met Relief onderzoeken wat nodig is om de inzet van vrijwilligers te versterken? Laat het ons weten!
