Waarom die vraag naar afspraken over gedrag?
De vraag naar afspraken over gedrag in zorgorganisaties lijkt een logische en begrijpelijke vraag. Je wilt kwaliteit en veiligheid in je organisatie, maar ook uniformiteit en herkenbaarheid. Als het gaat om de christelijke identiteit, dan wil je dat in gedrag zichtbaar is waar je voor staat.
Kijken we echter naar wat gedrag eigenlijk is, weten we dat met het opschrijven van afspraken de vragen niet zullen stoppen. Het is niet voor niets dat er vele, vele stapels handboeken, instructies, regels, beleid en protocollen zijn geschreven in de zorg. De zorg is relationeel. Zorg is mensenwerk en elke zorghandeling gebeurt in een relatie tussen zorgvrager en zorgverlener. Omdat elke relatie en elk moment weer anders is, bestaat er een oneindige hoeveelheid variaties, die niet op te schrijven zijn.
Veel zit in ongeschreven regels. In de laag onder gedrag: moraal.
Hetzelfde geldt voor de identiteit. Geloven is relationeel, een persoonlijke beleving van een relatie tussen mens en God. Elke relatie, elk moment is anders. De antwoorden van een eeuw geleden zijn niet meer hetzelfde als nu. De vragen trouwens ook niet.
Maar we houden nu eenmaal van helderheid. Eenvoud. Overzicht. Dat komt omdat we de variatie spannend vinden. Oncontroleerbaar. Niet uitlegbaar.
Bovendien mag je van een organisatie verwachten dat ze uitspraken doet over wenselijk gedrag. Een aantal uitgangspunten is zeker ook te geven, met de bijbel in de hand. Reliëf ondersteunt zorgorganisaties in wat bij hen past. Een klein tipje van de sluier alvast.
Door: Eunice van Zomeren
